گروه‌های درمانی و خودشناسی

گروه درمانی امروزه به عنوان روشی موثر در روان درمانی شناخته شده است. پایه این نوع درمان بر این اصل است که افراد در گروه، عیناً الگوهای رابطه ای ناکارآمدی که از ابتدا و در خانواده آموخته اند، را تکرار می­کنند و می­توانند از محیط گروه برای شناسایی این الگوها، بهبود رابطه با دیگران و تمرین آن در یک محیط ارتباطی واقعی استفاده کنند. این روش به اندازه درمان فردی و در بعضی موارد بیش از درمان فردی مفید است. تبادل بین اعضای گروه که مشکل مشابهی را تجربه می‌کنند و برخوردار شدن از حمایت و توجه گروه و درمانگر، موثر‌ترین راه برای ایجاد تغییر در نگرش و سبک زندگی افراد است.

گروه‌درمانی، غالبا از یک نفر درمان‌گر و شش یا هشت نفر مراجع تشکیل می‌شود. اعضای گروه معمولا هفته‌ای ۲-۱ بار و به مدت ۹۰ دقیقه همدیگر را ملاقات می‌کنند و در حضور متخصص و گروه درمانگر، این فرصت را می یابند تا درباره احساسات، افکار و رفتارهای خود و دیگران به درک و بینش درستی دست یابند، روابط بین فردی خود را بهبود بخشند، رفتارهای بین فردی جدید را تجربه کنند، اعتماد به نفس، تصور از خود و عزت نفس خود را افزایش دهند و یادگیری های درون گروه را به زندگی روزمره خود انتقال دهند.

گروه‌های درمانی