طرحواره درمانی در واقع حالت پیشرفته‌تر درمان شناختی – رفتاری است. درمان شناختی – رفتاری در سطح عمل کرده و به رفع مشکلات کنونی فرد بسنده می‌کند، اما طرحواره درمانی عمیق‌تر شده و تا حدی به ریشه‌یابی مشکل و تغییرات شخصیتی نیز می‌پردازد. به عبارت بهتر، مهم‌ترین تفاوت در عمق پرداختن به مشکلات و تعداد جلسات است. طرحواره‌درمانی به تصحیح رفتار و شناخت سطحی بسنده نکرده و به گذشته نیز می‌پردازد. همچنین، تعداد جلسات در این درمان بیشتر است. این درمان معتقد است که طرحواره‌ها در دوران کودکی شکل گرفته و روی نوع نگاه ما در طول زندگی تأثیر می‌گذارند. این تأثیرگذاری معمولا باعث محدود شدن انتخاب‌ها و آسیب می‌شود. علاوه بر آن، طرحواره درمانی به حل و فصل عمیق‌تر مشکل پرداخته و اغلب منجر به تغییرات شخصیتی و بهبود روابط می‌گردد. به عبارت بهتر، اگر درمان شناختی- رفتاری را متمرکز بر مشکل بدانیم، طرحواره درمانی توأمان به مشکل و شخصیت می‌پردازد.